Post 54
Perge porro;
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Videmusne ut pueri ne verberibus quidem a contemplandis rebus perquirendisque deterreantur? Quid ait Aristoteles reliquique Platonis alumni? Cum autem venissemus in Academiae non sine causa nobilitata spatia, solitudo erat ea, quam volueramus. Non quaeritur autem quid naturae tuae consentaneum sit, sed quid disciplinae. Quid ergo? Ut in geometria, prima si dederis, danda sunt omnia.
Fortemne possumus dicere eundem illum Torquatum?
Torquatus, is qui consul cum Cn. Certe, nisi voluptatem tanti aestimaretis. Quid loquor de nobis, qui ad laudem et ad decus nati, suscepti, instituti sumus? Num igitur eum postea censes anxio animo aut sollicito fuisse? Maximas vero virtutes iacere omnis necesse est voluptate dominante. Nam quid possumus facere melius? Quamquam ab iis philosophiam et omnes ingenuas disciplinas habemus; Traditur, inquit, ab Epicuro ratio neglegendi doloris. Isto modo, ne si avia quidem eius nata non esset. Eaedem enim utilitates poterunt eas labefactare atque pervertere. Quid turpius quam sapientis vitam ex insipientium sermone pendere?
Duo Reges: constructio interrete.
Sit sane ista voluptas. An hoc usque quaque, aliter in vita? Scrupulum, inquam, abeunti; In his igitur partibus duabus nihil erat, quod Zeno commutare gestiret. Vidit Homerus probari fabulam non posse, si cantiunculis tantus irretitus vir teneretur; Sin tantum modo ad indicia veteris memoriae cognoscenda, curiosorum. Omnia contraria, quos etiam insanos esse vultis. Nam illud quidem adduci vix possum, ut ea, quae senserit ille, tibi non vera videantur. Restincta enim sitis stabilitatem voluptatis habet, inquit, illa autem voluptas ipsius restinctionis in motu est. Ea, quae dialectici nunc tradunt et docent, nonne ab illis instituta sunt aut inventa sunt? Ita graviter et severe voluptatem secrevit a bono.
Nunc agendum est subtilius. Quae fere omnia appellantur uno ingenii nomine, easque virtutes qui habent, ingeniosi vocantur. Illa videamus, quae a te de amicitia dicta sunt. Sed quod proximum fuit non vidit. Nec vero intermittunt aut admirationem earum rerum, quae sunt ab antiquis repertae, aut investigationem novarum. Aeque enim contingit omnibus fidibus, ut incontentae sint. Sed ad illum redeo.
Sumenda potius quam expetenda. Nam adhuc, meo fortasse vitio, quid ego quaeram non perspicis. Sed tu istuc dixti bene Latine, parum plane. Videsne quam sit magna dissensio? Comprehensum, quod cognitum non habet? Videmusne ut pueri ne verberibus quidem a contemplandis rebus perquirendisque deterreantur?
Quodsi, ne quo incommodo afficiare, non relinques amicum, tamen, ne sine fructu alligatus sis, ut moriatur optabis.
Non pugnem cum homine, cur tantum habeat in natura boni;
Cuius quidem, quoniam Stoicus fuit, sententia condemnata mihi videtur esse inanitas ista verborum. Ait enim se, si uratur, Quam hoc suave! dicturum. Pauca mutat vel plura sane; Quis non odit sordidos, vanos, leves, futtiles? Putabam equidem satis, inquit, me dixisse. Itaque primos congressus copulationesque et consuetudinum instituendarum voluntates fieri propter voluptatem; Eorum enim est haec querela, qui sibi cari sunt seseque diligunt. Nec mihi illud dixeris: Haec enim ipsa mihi sunt voluptati, et erant illa Torquatis.
Paupertas si malum est, mendicus beatus esse nemo potest, quamvis sit sapiens.
Nam nec vir bonus ac iustus haberi debet qui, ne malum habeat, abstinet se ab iniuria. Quid est, quod ab ea absolvi et perfici debeat? Tum Piso: Quoniam igitur aliquid omnes, quid Lucius noster? Hic ambiguo ludimur.
