Post 33
Nam aliquando posse recte fieri dicunt nulla expectata nec quaesita voluptate.
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Utrum igitur tibi litteram videor an totas paginas commovere? Itaque contra est, ac dicitis; At Zeno eum non beatum modo, sed etiam divitem dicere ausus est. Duo Reges: constructio interrete. Innumerabilia dici possunt in hanc sententiam, sed non necesse est. Sed quid minus probandum quam esse aliquem beatum nec satis beatum? Ut enim consuetudo loquitur, id solum dicitur honestum, quod est populari fama gloriosum. Ad eas enim res ab Epicuro praecepta dantur. Est autem etiam actio quaedam corporis, quae motus et status naturae congruentis tenet; Et quod est munus, quod opus sapientiae? Sed quid attinet de rebus tam apertis plura requirere?
Nunc de hominis summo bono quaeritur; An ea, quae per vinitorem antea consequebatur, per se ipsa curabit? Quis est tam dissimile homini. Primum quid tu dicis breve?
Quae cum magnifice primo dici viderentur, considerata minus probabantur. Primum in nostrane potestate est, quid meminerimus? Utrum igitur tibi litteram videor an totas paginas commovere? Nec vero alia sunt quaerenda contra Carneadeam illam sententiam. Inquit, dasne adolescenti veniam? Praeclare Laelius, et recte sofñw, illudque vere: O Publi, o gurges, Galloni! es [redacted] miser, inquit. Sic, et quidem diligentius saepiusque ista loquemur inter nos agemusque communiter. Vide, ne etiam menses! nisi forte eum dicis, qui, simul atque arripuit, interficit. Itaque haec cum illis est dissensio, cum Peripateticis nulla sane. Callipho ad virtutem nihil adiunxit nisi voluptatem, Diodorus vacuitatem doloris.
- Non igitur bene.
- Multoque hoc melius nos veriusque quam Stoici.
- Sed tu istuc dixti bene Latine, parum plane.
- Quodsi ipsam honestatem undique pertectam atque absolutam.
Summum ením bonum exposuit vacuitatem doloris; Non est ista, inquam, Piso, magna dissensio. Ex quo illud efficitur, qui bene cenent omnis libenter cenare, qui libenter, non continuo bene. Itaque his sapiens semper vacabit.
Quae animi affectio suum cuique tribuens atque hanc, quam dico.
Sed ad bona praeterita redeamus. Faceres tu quidem, Torquate, haec omnia; Praeclare hoc quidem. Vide, quaeso, rectumne sit. Tum Triarius: Posthac quidem, inquit, audacius. Non est igitur voluptas bonum. Iam id ipsum absurdum, maximum malum neglegi. Efficiens dici potest. Quod cum dixissent, ille contra. Praeclare hoc quidem. Cum autem in quo sapienter dicimus, id a primo rectissime dicitur.
Et homini, qui ceteris animantibus plurimum praestat, praecipue a natura nihil datum esse dicemus?
Si enim ita est, vide ne facinus facias, cum mori suadeas. Praeclare hoc quidem. Et quidem, inquit, vehementer errat; In schola desinis. Summum ením bonum exposuit vacuitatem doloris; Itaque his sapiens semper vacabit. Comprehensum, quod cognitum non habet? Haec bene dicuntur, nec ego repugno, sed inter sese ipsa pugnant.
Sed quid minus probandum quam esse aliquem beatum nec satis beatum?
Illa sunt similia: hebes acies est cuipiam oculorum, corpore alius senescit; Nihil acciderat ei, quod nollet, nisi quod anulum, quo delectabatur, in mari abiecerat. Itaque a sapientia praecipitur se ipsam, si usus sit, sapiens ut relinquat. Quamquam id quidem, infinitum est in hac urbe; Eiuro, inquit adridens, iniquum, hac quidem de re; Est autem etiam actio quaedam corporis, quae motus et status naturae congruentis tenet; Nam quid possumus facere melius? Philosophi autem in suis lectulis plerumque moriuntur.
