Post 71
Duo Reges: constructio interrete.
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Addo etiam illud, multa iam mihi dare signa puerum et pudoris et ingenii, sed aetatem vides. Quae animi affectio suum cuique tribuens atque hanc, quam dico. Sed ad haec, nisi molestum est, habeo quae velim. An tu me de L. Quippe: habes enim a rhetoribus; Quodcumque in mentem incideret, et quodcumque tamquam occurreret. Quam illa ardentis amores excitaret sui! Cur tandem? At enim sequor utilitatem. Terram, mihi crede, ea lanx et maria deprimet. Sed vos squalidius, illorum vides quam niteat oratio.
Non est enim vitium in oratione solum, sed etiam in moribus. Mihi, inquam, qui te id ipsum rogavi? Terram, mihi crede, ea lanx et maria deprimet. Non pugnem cum homine, cur tantum habeat in natura boni; Idemne potest esse dies saepius, qui semel fuit? Fortemne possumus dicere eundem illum Torquatum? Nam ista vestra: Si gravis, brevis; Illa argumenta propria videamus, cur omnia sint paria peccata. Itaque sensibus rationem adiunxit et ratione effecta sensus non reliquit. Cur deinde Metrodori liberos commendas?
Qui autem de summo bono dissentit de tota philosophiae ratione dissentit.
Videmusne ut pueri ne verberibus quidem a contemplandis rebus perquirendisque deterreantur? Si sapiens, ne tum quidem miser, cum ab Oroete, praetore Darei, in crucem actus est. Quam ob rem tandem, inquit, non satisfacit? Ne in odium veniam, si amicum destitero tueri. Tibi hoc incredibile, quod beatissimum. Quid de Pythagora? Is cum arderet podagrae doloribus visitassetque hominem Charmides Epicureus perfamiliaris et tristis exiret, Mane, quaeso, inquit, Charmide noster; Quorum sine causa fieri nihil putandum est. Eadem nunc mea adversum te oratio est.
Vitae autem degendae ratio maxime quidem illis placuit quieta. Quod dicit Epicurus etiam de voluptate, quae minime sint voluptates, eas obscurari saepe et obrui. Ista ipsa, quae tu breviter: regem, dictatorem, divitem solum esse sapientem, a te quidem apte ac rotunde; Quae duo sunt, unum facit. At quanta conantur! Mundum hunc omnem oppidum esse nostrum! Incendi igitur eos, qui audiunt, vides. Itaque haec cum illis est dissensio, cum Peripateticis nulla sane. Ea possunt paria non esse. Quodsi vultum tibi, si incessum fingeres, quo gravior viderere, non esses tui similis;
Quod si ita sit, cur opera philosophiae sit danda nescio. Aufert enim sensus actionemque tollit omnem. Neque enim civitas in seditione beata esse potest nec in discordia dominorum domus; An hoc usque quaque, aliter in vita? Hic nihil fuit, quod quaereremus. At quanta conantur! Mundum hunc omnem oppidum esse nostrum! Incendi igitur eos, qui audiunt, vides.
Apparet statim, quae sint officia, quae actiones.
Et quod est munus, quod opus sapientiae? Sed quae tandem ista ratio est? Quam ob rem tandem, inquit, non satisfacit? Ita multa dicunt, quae vix intellegam. Esse enim, nisi eris, non potes. Quos nisi redarguimus, omnis virtus, omne decus, omnis vera laus deserenda est. Duarum enim vitarum nobis erunt instituta capienda. Quis enim est, qui non videat haec esse in natura rerum tria?
